Eğer şimdi İstanbul'da olsaydım, Rumelihisarı'na inmiştim kesin. İskelenin orada bir köşeye ilişmiş, karşı tepeden yükselen ayı izliyor olurdum; arkadan gelen vızır vızır işlek trafik sesi, daha doğrusu ilerlemeyen, bir türlü kıpırdamayan trafikte sıkışıp kalmış arabaların gürültüsü eşliğinde, akşam yürüyüşüne çıkan irili ufaklı grupların arasından sıyrılıp, etrafı görmezden gelip ayı izlerdim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder